Tag: Psalm 139:10

David, de koning van Israël rond 1000 voor Christus, is de contemplatieve ziel die ons vers voor vandaag schreef:

“… ook daar zou Uw hand mij leiden
en Uw rechterhand mij vasthouden.”
Psalm 139:10 HSV

Opmerking: Als een vers midden in een zin lijkt te beginnen, is het verstandig om de bredere context van het verhaal te onderzoeken. In dit geval onderzoekt David het verbijsterende feit dat hij nooit aan Gods aanwezigheid kan ontsnappen. 

David realiseert zich dat het niet uitmaakt of hij zit of staat, in het buitenland reist of thuis rust, in de hemel is of in het graf, zijn gedachten uitspreekt of voor zichzelf houdt, of zelfs als hij op de een of andere manier naast de meest afgelegen oceaan op aarde belandt.

Het is dan dat David verder gaat:

“… ook daar zou Uw hand mij leiden
en Uw rechterhand mij vasthouden.”

Zelfs daar, zelfs hier, zelfs overal is God altijd aanwezig om te leiden, om te versterken en te ondersteunen.

Zelfs als we God proberen te ontlopen of weg te lopen voor Zijn roeping in ons leven, is Hij geduldig om ons te achtervolgen, te corrigeren en te leiden. 

Eén ding is zeker: Hij zal ons nooit verlaten.

Dus, als je aan het afwassen bent, aan het scrollen bent op je telefoon of een moeilijke beslissing aan het nemen bent; als je hard aan het werk bent, lui thuis bent of tijd doorbrengt met de mensen van wie je houdt; als je verdriet hebt, als je blij bent, als je twijfelt, als je hoop hebt en zelfs als je een verschrikkelijke beslissing hebt genomen …

“… ook daar zou Uw hand mij leiden
en Uw rechterhand mij vasthouden.”

Waar je je vandaag ook bevindt, weet dat je niet alleen bent. Je zit niet vast. Je bent niet zonder iemand die om je geeft en die je kan redden. God zij dank, er is geen ontkomen aan Zijn aanwezigheid.